Κούτζο Λούις: Ο συγκλονιστικός τελευταίος επιζών από τα σκλαβοπάζαρα

Συγκλονιστικά και απάνθρωπα θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν όσα αποκαλύπτονται στο βιβλίο της Ζόρα Νιλ Χέρστον, «Barracoon: Η ιστορία του τελευταίου σκλάβου». Πρόκειται για ένα βιβλίο που είχε γραφεί το 1927 αλλά κυκλοφόρησε μόλις το 2018, σχεδόν έναν αιώνα αργότερα, καθώς η μαρτυρίες του Κούτζο Λούις είναι άκρως αποκαλυπτικές. 

Ο Κούτζο Λούις, αποτελεί τον τελευταίο επιζώντας του αμερικανικού δουλεμπορίου, που έχασε τη ζωή του το 1935 σε ηλικία 93 ετών, αφού πρώτα είχε χάσει την οικογένειά του, είχε πουληθεί ως σκλάβος, ζούσε στο αμπάρι ενός πλοίου, χτυπήθηκε, βασανίστηκε και προσπάθησε να ξαναχτίσει τη ζωή του. 

Αξίζει να σημειωθεί πως τα barracoon, λέξη που αποτελεί και τον τίτλο του βιβλίου, αποτελούσαν τα στρατόπεδα δουλεμπόρων στην Αφρική. Κατά τα λεγόμενα του Λούις, σημαντικό μερίδιο στο δουλεμπόριο είχαν οι Αφρικανικοί λαοί, που έκαναν συνεχώς επιδρομές για να υποδουλώσουν άλλες φυλές, να τις αιχμαλωτίσουν και να τις πουλήσουν στον Αμερικάνικο Νότο. Ο Ολούαλε Κοζόλα γνωστό ως Κούτζο Λούις επισημαίνει πως ήταν 19 ετών όταν αιχμαλωτίστηκε, μετά από μια ασύλληπτης αγριότητας σφαγή από Αφρικανούς, στην πόλη Μπαντέ όπου ζούσε. Αντίκριζε κομμένα κεφάλια να κρέμονται από τις ζώνες των πολεμιστών που στη συνέχεια τα έκαψαν. Οι επιζήσαντες, μεταξύ των οποίων και ο ίδιος, αιχμαλωτίστηκαν. 

Στη συνέχεια, μαζί με άλλουν 119 σκλάβους, έμειναν γυμνοί και αλυσοδεμένοι στο αμπάρι ενός πλοίου, χωρίς φαγητό, νερό και φως ενώ μετά από αρκετές μέρες τους έδωσαν ελάχιστη ποσότητα νερού αναμεμειγμένη με ξίδι, για να μην πεθάνουν από σκορβούτο. Μόνο τη 13η μέρα τους επέτρεψαν να βγουν στο κατάστρωμα, όπου τυφλώνονταν από τον ήλιο και δεν μπορούσαν να σταθούν όρθιοι λόγω της ακινησίας των προηγούμενων ημερών. Οι συνθήκες μεταφοράς τους δυσκόλευαν ακόμα περισσότερο λόγω των ούρων και των κοπράνων που υπήρχαν από τους ίδιους στο αμπάρι.  

Ο Κούτζο, ως ιδιοκτησία του καπετάνιου Γουίλιαμ Φόρστερ, αποβιβάστηκε μετά από εβδομήντα μέρες μέρες στο λιμάνι του Μομπίλ στα τέλη του το 1860. Οι δουλέμποροι τον έκρυψαν μαζί με άλλους σκλάβους στις όχθες ενός ποταμού, σε έναν βάλτο. Παρέμεινε σκλάβος πεντέμισι χρόνια στο Πλατό-Μάγκαζιν Πόιντ της Αλαμπάμα, πριν οι στρατιώτες των Βορείων τον απελευθερώσουν, μετά το τέλος του αμερικανικού εμφύλιου πολέμου. Όπως αποκαλύπτει στο βιβλίο, κάθε μέρα τον μαστίγωναν, έκανε σκληρές δουλειές στα χωράφια ενώ τον χτυπούσαν, βρισκόταν διαρκώς στον ήλιο και το κρύο και δούλευε άρρωστος και νυσταγμένος. 

Μετά την απελευθέρωσή του δεν είχε χρήματα ή μέρος για να ζήσει και ίδρυσε μαζί με άλλους σκλάβους μια αποικία. Εκεί έφτιαξε τη δική του οικογένεια με έξι παιδιά που πέθαναν νεαρά. Η σύζυγός του πέθανε το 1908 και μέχρι το τέλος της ζωής του, ο Κούτζο έμεινε με τη γυναίκα του γιου του και τα εγγόνια του. 

Similar articles

Last articles

Η επιβλητική μονή του Αγίου Ιωάννη του Ερημίτη στα Χανιά & ο θρύλος της

Τα Χανιά είναι μία από τις πιο δημοφιλείς πόλεις της Κρήτης, με τις θάλασσες, τα γραφικά χωριουδάκια αλλά και ολόκληρη την ενδοχώρα...

Ο μεγαλύτερος ύμνος χώρας είναι …«γαλανόλευκος» και υμνεί την Ελευθερία!

Ύμνος εις την Ελευθερίαν – Εθνικός Ύμνος Ελλάδας! Είναι ποίημα που έγραψε ο Διονύσιος Σολωμός τον Μάιο του  1823 στη...

Το εκπληκτικό στρογγυλό φρούριο στη Σπιναλόγκα και το πραγματικό όνομα του νησιού

Η Σπιναλόγκα έχει καταστεί παγκόσμια γνωστή, κυρίως λόγω της πιο πρόσφατης ιστορίας της, αφού αποτέλεσε το μέρος που φιλοξένησε τους λεπρούς της...